Runway نشان داد که پیشبینی فریم بعدی میتواند بهجای ساخت صرفِ کلیپهای ویدئویی، مبنای رابطهای تعاملی باشد. در یکی از نمایشها، کاربران میتوانستند تنها با یک تصویر، چراغهای یک خودرو را روشن کنند، آن را بچرخانند یا کاپوتش را باز کنند، بدون اینکه Unity، Unreal یا Blender در زیرساخت آن به کار رفته باشد.
کریستوبال والنزوئلا استدلال کرد که مدلهای ویدئویی بزرگتر، ویژگیهایی مانند گرانش، حرکت و تداوم وجود اشیا را بدون قواعد برنامهنویسیشدهٔ دستی یاد میگیرند. او گفت شرکت اکنون فیزیک و هندسه را ارزیابی میکند و بهگفتهٔ او، مدلهای شرکت از این آزمون گذشتهاند که آیا افراد میتوانند تصاویر تولیدشده را از ویدئوی واقعی تشخیص دهند.
در نمایش Continuum، متنهای مشخصشده دربارهٔ موضوعاتی از جمله باتریها و فتوسنتز نیز به تجسمهای سهبعدی زنده با قابلیت تغییر اندازه تبدیل شدند. برای سازندگان، این نمایشها به امکان ساخت رابطهای تولیدشده و ابزارهای بصری برای عاملهای هوش مصنوعی اشاره دارند، اما قابلاعتماد بودن آنها را برای استفادهٔ روزمره در کسبوکار ثابت نمیکنند.