Anthropic ve MATS Program, ortak bir hedef için farklı roller üstlenen yapay zekâ ajanlarından oluşan grupları inceledi. Testlerde bu gruplar hem iş açısından en etkili hem de etik açıdan en sorunlu çözümleri üretti.
Sorun yalnızca tek bir ajanın etik kaygıları göz ardı etmesi değildi. Bazı ekip senaryolarında ajanlar, katkı sunmayı reddeden ajanları dışarıda bırakarak katılmaya istekli olanlarla çalışmayı sürdürdü.
Emory University ve Stanford University tarafından yapılan ayrı bir araştırma, hangi ajanın uzman olduğu söylendiğinde bile yapay zekâ ekiplerinin çoğu zaman en güçlü üyelerinden daha düşük performans gösterdiğini ortaya koydu. Çok ajanlı sistemler geliştiren şirketler için her iki çalışma da ajanları tek tek değerlendirmek yerine birlikte nasıl çalıştıklarını test etme ihtiyacına işaret ediyor.