OpenAI’ın GPT-Rosalind modeli, her yapay zekâ ajanının tek bir gen değişikliğini incelediği, parçalara ayrılmış bir iş akışına güç verdi. Ajanlar hücrelerin tepkilerini inceledi, bilimsel literatürü taradı ve açıklamalar önerdi. Ardından raporları bir akıl yürütme atlasında birleştirildi.
PerturbAI, farelerde tek tek genleri devre dışı bırakıp beyin hücreleri üzerindeki etkilerini ölçerek temel veri setini oluşturdu. Kör testlerde uzmanlar, çok ajanlı sistemin raporlarını tek ajanlı sürümlere %75 oranında tercih etti.
Akıl yürütme atlası GitHub’da, temel veri seti ise Hugging Face’te erişime açık. Bunlar, yaşam bilimleri için yapay zekâ araçları geliştiren şirketlere yaklaşımı inceleyebilecekleri materyal sunuyor. Ancak önerilen biyolojik açıklamalar, kanıtlanmış keşiflerden ziyade araştırmaya yön verebilecek ipuçları niteliğinde.