ناتالیا کانلی و کوین مادورا، Claude Code را در نسخهای شبیهسازیشده از عملیات تدارکات پس از ادغام شرکتها آزمودند. این آزمون بیش از ۴۰٬۰۰۰ سند قراردادی را در بر میگرفت که در پایگاههای دادهٔ جدا از هم پراکنده بودند و صدها تأمینکنندهٔ مشترک میان کسبوکارهای ادغامشده داشتند.
یک بررسی نشان داد که Claude Code الحاقیهای به ارزش حدود ۸۰۰٬۰۰۰ دلار را از قلم انداخته، چون به قرارداد اصلی خود پیوند نداشته است. همچنین، مهلت جلوگیری از تمدید خودکار را ۱ دسامبر اعلام کرده بود، درحالیکه تاریخ درست ۱ نوامبر بود.
این دو نفر حدود ۲ هفته صرف ساخت یک فرایند ۵ مرحلهای برای استخراج مفاد قراردادها، دستهبندی اسناد و بازسازی ارتباط میان قراردادها کردند. سپس، پس از آمادهسازی جدولهای ساختاریافته، از خود Claude Code خواستند میانبرهای قابل استفادهٔ مجددش را بسازد و قواعد کسبوکار را بهجای دستورهای متنی، در کد قرار دادند.